Een jonge vrouw in de Verenigde Staten gaat op een dag skien met een jingen die ze eigenlijk amper kent. Het afspraakje verloopt goed. De jongen blijkt heel leuk te zijn en langzaam komen de twee wat nader tot elkaar. Alles gaat goed, tot de terugweg.

Op weg naar huis moet de vrouw heel nodig plassen. Aangezien ze nog ruim een uur moeten rijden voor ze weer in de bewoonde wereld komen, vraagt ze de jongen of hij even wil stoppen zodat ze langs de kant van de weg kan plassen. De jongen vraagt of ze het nog even op kan houden, maar de vrouw zegt dat ze echt heel nodig moet. De jongen stopt en een beetje gegeneerd stapt de vrouw uit. Ze laat haar broek zakken en begint te plassen. Omdat ze haar evenwicht dreigt te verliezen, laat ze haar billen tegen het metalen hek rusten dat achter haar staat. Als ze klaar is en op wil staan, ontdekt de vrouw dat haar billen aan het hek vastzitten. Gedachten over tongen die aan lantaarnpalen en brugleuningen zitten vastgevroren schieten door haar heen. De vrouw realiseert zich meteen dat ze een probleem heeft. Wat ze ook probeert: haar billen blijven aan het hek vastzitten.

De jongen is al die tijd netjes in de auto blijven zitten, maar na verloop van tijd roept hij maar eens of alles in orde is. Nee dus. De vrouw moet noodgedwongen vragen of hij haar kan helpen haar billen weer los te krijgen.

De jongen komt bedeesd dichterbij en schiet in de lach als hij ziet wat er aan de hand is. Samen zoeken ze naar een oplossing. Ze zijn het erover eens dat ze iets warms nodig hebben om de billen en het hek weer los van elkaar te krijgen. De jongen weet uiteindelijk maar een oplossing: hij knoopt zijn broek los en plast de billen van de vrouw van het hek los.

Op de terugweg wordt verder geen woord meer gewisseld. Het is nooit meer wat geworden...